Ik wou dat het maandag was. Dan is mijn moeder denk ik wel naar huis.

Ik wou dat ik dood was. Dan werd ik tenminste met rust gelaten en hoefde ik me niet meer aan dit systeem te conformeren. Iets wat ik sowieso al niet meer doe. Sinds mijn verjaardag. Een van de vele cadeaus die ik mezelf heb gegeven.

Uitleggen wat ik aan het doen ben kost zo veel woorden, en de meeste mensen… Ik laat het gewoon even voor wat het is.

Jij vertrouwt mij niet. Ik vertrouw jou niet. Het universum lijkt gedoemd zichzelf te vernietigen.

Over een week lig ik hier nog. Hopelijk dan wel met iemand die me lieflijk omhelst. Maar wel iemand die me begrijpt en niet iemand die continu loopt TE ZEIKEN OH MIJN GOD HAAL mijn moeder uit mijn huis alsjeblieft. Ze zegt dat ze weggaat nadat we sushi hebben gegeten.

Ik wil gewoon alleen zijn. Heb teveel gedaan en jullie zeiken veeeels te veel. 🙁