Heyy โ™ฅ

Boxes

My love, I still can’t believe that I got this good news yesterday. As expected, I was too late sending my files for the apartment I showed you in my previous post. It was already rented to someone else. But yesterday I got a call with the news that I got a similar apartment a few storeys higher. ๐Ÿ˜€

A higher home means a better view. ๐Ÿ™‚ I’m sooo happyyy I still can’t believe that this is real! โ™ฅ

Like before that call I spent my hours in stressed couch cuddle mode (watching the Belgian series “De Bunker”), thinking of planning new visitations while knowing that there’s almost no chance of finding an apartment I’ll like more than this one, worried about getting any before uni starts next Tuesday. That worry is gone now yay. I’m signing my rental agreement tomorrow. ๐Ÿ™‚

Yesterday early I was worried about having a place to stay, and now there are moving boxes in my room. ๐Ÿ™‚

After 14 years of having lived here. These boxes are from when we moved from Prins Alexander to ‘s Gravenland 14 years ago. (Took this picture before going to bed last night, though still restless.)

So the timing is already nice. Then there is the modernity of the building (in contrast to the other places visited) and apartment yays: there is an elevator, the walls are steady, there are high windows I’ve dreamt of when I was little, it has the kitchen with oven without microwave exactly the way I want it, rental price includes gas and electricity, the location is sooo chill (next to a supermarket, close to central station, a direct public transport line to the uni (and there is a toko very close by omg)), it is not student housing and I have a bath tub. ๐Ÿ˜€ Such yays. โ™ฅ

Though I’m still very afraid of sudden rejection if, for example, I’m stuck in traffic long again tomorrow or the deposit is not transferred on time. If all goes well – and those worries thus not happen – I’m handed the keys on Friday, which is then when I’ll start moving though having to balance that with family visiting from the Bahamas.

Until I have the keys, I don’t feel certain about my living guaranteed (yet). But I do slowly start to feel that my new life is coming closer. One in which I live on my own in a new environment. Sooo exciting! Though a bit emotional.

The people I see frequently, I might now see once every two weeks or something. Or even less. All my life, I’ve been a distress beacon to many people, giving advice and stepping in to help out. Now I’m becoming long-distance support. Trading my familiarity for a foreign place where I don’t know anyone.ย  I wonder if I’ll make new friends. I know there might be moments of missing the familiar coziness of the environment I’ve lived in all my life. But I’m happy about where things are going.

I’m happy about finally having something serious to do again (a reason to leave the house every day instead of being inside, typing). I’m happy I’m getting the chance to strengthen my position on the labor market. I’m happy to be working towards becoming ProfFangs. I’m happy to be buying my own groceries and living in my own house culture. I’m happy about moving to Belgium, where I’ll still be blending in in an environment that is exotic to me, though being able to speak my first language (Dutch). (I wonder if I’ll also speak with a sexy soft g by the time I have my bachelor’s.) I’m happy I’m taking a strategic distance from psychiatric surveillance. And most of all I’m happy to be able to be alone whenever I want to and have a chance to start over (though with this blog that is not 100% possible).

Meoww I’m going to flip some (subtle flavor) coconut pancakes and slowly start getting to these boxes.

By the way, how do you know to visit my blog only when I’ve posted something new, without looking here to see if there’s something new?

I’ll be typing in Dutch later.

~~~

15:13 (03:13 PM) [GMT -2]

Capelle aan den IJssel

Het gaat lekker snel ineens allemaal. Over minder dan een week zal ik alleen nog maar met cijfers bezig zijn. Heerlijk. Ik kan echt niet wachten!

Hoe ik dat verder met de verwerking van de informatie die ik heb gekregen bij het bespreken van mijn essay en het nieuwe boek dat ik wil schrijven ga combineren moet ik nog uitvogelen. Maar ik heb nu infinite tijd voor mezelf dus in principe maak ik me daar geen zorgen om. Van koken tot schoonmaken: alles kan nu op mijn eigen tempo.

Hmmm ik heb het huurcontract nog niet getekend en de borg nog niet overgemaakt – dat gebeurt morgenochtend – dus het voelt nog een beetje te vroeg om definitief te juichen. Als er maar niets misgaat. ๐Ÿ™ Dan kan ik morgen beginnen met wat Ikea dingen in elkaar zetten. Misschien.

De “droominrichting” die ik portretteerde in mijn vorige (was het de vorige of die daarvoor…ยฟ)ย  blog post is in strijd met de realiteit. Ik heb traditioneel een oude bank en andere oude meubels die ik aangeboden heb gekregen. Echt ontzettend lief. (Plus als ik die bank opnieuw zou kunnen bekleden, maar dan met zwart leer, dan vind ik dat misschien zelfs leuker dan Ikea’s FRIHETEN in “bomstad zwart”.)

Wel ga ik echt proberen te pleiten voor een matras en een bedframe (in plaats van alleen een matras in de beginopstelling), want ik ben bang dat alleen een matras op de grond in mijn nieuwe huis een slechte uitwerking op mijn depressie zal hebben. Als iemand dan vraagt waar ik woon zal ik mijn best moeten doen om niet in tranen uit te barsten als ik zeg dat ik mijn leven in Nederland heb omgeruild voor een matras op de grond (wel een matras dat heel lief is voor mijn Wirbelsรคule), op een manier waarop het niet klinkt alsof ik een emotioneel wrak ben. En misschien wat andere basismeubels, zoals een eettafel. Ik wil zo graag mijn autisme gerust kunnen stellen.

Wat fijn was aan mijn “droominrichting” was dat het qua kleuren en stijl een geheel was (zwart, bruin, beige, wit en donkerblauw en rood als kleuraccenten, steeds in precies dezelfde tint). Dat wil ik blijven nastreven en als het dus storend wordt voor het geheel, en dus voor mijn mentale rust, zal ik moeten kiezen voor niets in plaats van iets. Misschien dus een matras op de grond, maar ik hoop het niet.

Als je verhuurder bent en dit leest: mijn misschien karige beginopstelling zegt niets over de betaling van mijn huur. Geen zorgen daarover. ๐Ÿ™‚

I wonder if my Graeynissis will come to visit me. Zou zorgeloos gezellig zijn. ๐Ÿ™‚

Tegelijkertijd is die opkomende intense eenzaamheid wel een zorg. Ik wil graag mijn nieuwe adres bij de KvK registreren, maar wil tegelijkertijd niet dat alles en iedereen mijn precieze adres weet want wie kan me daar beschermen behalve ikzelf? ๐Ÿ™ Ik ken niemand daar. Hopelijk komt daar snel verandering in.ย  Maar vertrouwen is wel een dingetje. Het zal relatief lang duren voordat ik iemand bij me thuis uitnodig.ย  Ik zou het ook fijn vinden om 4 sloten op mijn voordeur te kunnen doen, maar ik weet niet hoe de verhuurder daarover denkt. Morgen zal ik het vragen. ๐Ÿ™‚

Wat trouwens echt een upgrade is bij dit appartement is dat ik nu bij een kantoorgebouw naar binnen kijk in plaats van bij een hotel. Een leuker en veiliger uitzicht. ๐Ÿ™‚

En ik ga me trouwens niet uitschrijven in Nederland en beschouw dit adres, waar ik voor minstens drie jaar zal wonen (misschien tenzij ik ineens miljonair word ofzo), mijn kotadres. ๐Ÿ™‚

๐Ÿ™‚ ๐Ÿ™‚ ๐Ÿ™‚

Veel yays mijn miauw. Als ik nu ga slapen is het voor het gevoel sneller morgen.

Trouwens ligt het aan mij of is/lijkt de Nederlandse politiek ineens een stuk warmer? There’s no more sneak dissing? Big yays for thisss.

Welterusten liefjeee โ™ฅ

xxx

22:43 (10:43 PM) [GMT -2]

Capelle aan den IJsselย