Posts from my old blogs

Posts from my old blogs

I Love Diversity

“If we have no peace, it is because we have forgotten that we belong to each other.” – Mother Teresa

Convivalis1 m, f (neuter convivale); third declension
con = (samen) together, vivalis = (not even a word, but it looks like vivare: the second-person singular present passive subjunctive of vivo: I live.)

I hope your life is a convivial experience.

The world is full of people of different cultural backgrounds, races and genders, of which you are a mixture too. We’re all offspring of our Ancestors. I love Diversity is here to celebrate exactly that. There’s no specific reason why. Sometimes after being stuck in a certain rhythm of shifting between ups (inner victory and prosperity), and downs (inner suffering and chaos (stagnation)), you might just feel like taking a step back and appreciate yourself on a maximum level. – Treat yourself! –

For this campaign, Epicureanism has been a source of inspiration.
How do we know things?
In Epicureanism, all sense perceptions are true, for it’s the result of a sense-organ stimulated by a real object, which is represented in that perception as it is in reality. Everyone sees the world through his/her own eyes and thus, I would say, has his/her own truth. The more you know about these different perspectives, the more you could be able ~relativeren~ to comprehend your world and justify your own beliefs and ambitions. Then you can easily understand whatever it is you want to learn, achieve, feel, etc. in life. Isn’t that what education is for? (When you study different theories you’re doing the same thing.)

Life should be an enjoyable experience for everyone. How do you go about it? To let people inspire people feels like a good way to celebrate diversity. That’s why I’m looking for you.

~~ E.PN~~

I’m interested in hearing what you know and what moves you. Any topic is welcome! From quantum mechanics to enjoying the light of the sun.

Let Time Heroine be a product of us all.

Posts from my old blogs, Random Thoughts, Reflections

An Open Letter To All World Leaders

Featured: It’s a man’s world & Black mirror season 3 ep 1

I, Dominique Daniëlle Elia, have nothing to hide.

Ik, Dominique Daniëlle Elia, heb niets te verbergen.

Reading and sharing my message would be highly appreciated.

It’s time for change. Don’t you think so too?


Dear world leader(s)

(Not necessarily referring to America here)

If all the “myths” about our privacy (or our non-existent privacy, depending on how you look at it) are true, I can easily reach you by posting this on my social media. I want to reach you because I notice that the things you create have a negative effect on my well-being, and the well-being of those around me.

I’m not here to threaten you or anything. I don’t even know if you would see me as a threat anyway. Are you a man? Are you a group of men? Or are there women involved in this? If you look at who created our economic system, you can see that it’s mostly men. And the controlling (God-like) positions are controlled by men too. This is a logical phenomenon when you take human nature into consideration. A man provides (creates in Latin hehehehe, supply) for his family and a women takes care of the family (demand). Men and women have different life purposes. Can men have children? I’m not trying to say that women shouldn’t have active roles in society, but when you look at the most influential levels of power in this world, women aren’t on influential positions (America: first female president? Have you learned to trust black men (first black president) before learning how to trust women? Why? Because America is so capitalized it’s easy to use America as an example.)

I think I can relate to you because I think like a capitalist. I dream of fast cars, white beaches, love (what is love?) and sky blue seas. That is what I want my future to look like. I’m also very much into mathematics, playing video games, sports like judo and basketball, and women. As you can see those are manly interests. Still I’m feminine (mother nature). I think we can be very good friends. I just want to talk and get to know you.

Making big changes might not feel like the right thing to do now, but maybe it’s time for a woman’s perspective.

Knowledge is power (scientia est potentia) is the slogan of the Information Awareness Office. Do you really think that knowledge is the answer to all your problems? Do you think that you can gain all the knowledge in the world? I don’t think that’s possible. I think being wise is more important than being smart. Sapientia est potentia. (Funny that autocorrect turns potentia into potential.)

If time is money, how much time are you spending on yourself?

Fear is not the only tool you can use to control a large group of people.

Angst is niet de enige manier om een grote groep mensen onder controle te houden. Ik denk dat geld moet rollen (dat kan je al zien aan het feit dat ik bereid ben meer uit te geven dan jij. Ik denk ook niet dat dat “geldverspilling” is). Je kan ervoor kiezen om je geld voor jezelf te blijven houden (problemen doorschuiven naar een volgende generatie), het geld uitgeven aan jezelf of het geld uitgeven aan anderen (wat ik ook steeds vaker begin te doen. Nu ik meer verdien dan ik gewend ben, heb ik ineens meer over, en sparen is niet echt iets voor mij. Je weet toch niet hoeveel je geld waard is in de toekomst.) Sharing is caring, right?

Another thing about me is that the things that are on my mind the most are time, myself and nature. What do those 3 terms mean? Do you believe in duality? Do you believe in God?

You might control how we occupy our bodies, but you can’t control our minds. More and more people are becoming aware of the reality we live in and more and more people want to see change. I don’t want to harm you in any way. I would like to discuss options with you. Now everything is quite calm in terms of opposition, but what if people start to realize that violence (that what you show them) is their only solution to this problem?

Do you watch tv…?

[I was a different person when I wrote this. I’m not looking for partnership anymore. Not with them. I don’t expect them to alter their ways for me. Also, I’m not that fixed on gender and races anymore. Some sentences might need some extra clarification, to see that the intention is harmless and peaceful. I’m addressing two groups of people in one letter, I guess. On the one hand there are the people who create chaos from the shadows (are they Dutch?), on the other hand there are their marionettes who speak for them, but might think differently.]

Drafts, Posts from my old blogs

Wordt vrijheid van meningsuiting te letterlijk geïnterpreteerd?

“Je stinkt uit je bek, ik heb je nooit gemogen en je moeder is een slet. Ik mag toch gewoon zeggen wat ik vind?”

Men heeft niet altijd het recht gehad om te zeggen wat hij/zij vindt. Voor vrijheid van meningsuiting mocht men niet eens zijn of haar eigen geloof bepalen. Nu is dat bijna ondenkbaar. Vrijheid van meningsuiting wordt gezien als iets goeds, maar is vrijheid van meningsuiting nog steeds goed als dit anderen kwetst? Vooral wanneer dit

[I’ll be writing about this sooo much…]

Drafts, Posts from my old blogs

Suicidal Weakness

Kendrick Lamar – Mortal Man

Do you think about death?

I notice there are huge contrasts in opinions about suicide. Some people consider it an act of cowardice. “Not being able to deal with reality so taking the easy way out.” Other people regard to it as an act emboldened by the divine or chauvinism (e.g. suicide bombers). And then there’s the group of people who are drained by the drudgery of their human existence to such an extent that they don’t see the purpose of it anymore. I used to be part of this group. (There are probably more groups and opinions, but these are the ones recognizable to me.) Sharing this part of myself is quite hard for me, but my story might be something you can relate to.

Do you have an opinion on suicide?

The longing to end my life was the strongest at age 10, but the emotional process that initiated it started long before that. You know young children can often say anything they want and get away with it (depending on the cultural environment). When I learned how to speak, I would talk everyone’s ears off. It was even so extreme that once I invited a homeless person to my birthday party. (He never showed up, though, haha.) The people who were victim of my curiosity and enthusiasm would always respond to me with the same warmth, so I thought this was how all humans communicate. This was seemingly just how people treat young children, because they’re innocent. What made me odd as a kid was that I was emotionally hypersensitive. When, for example, a parent of one of my friends would yell at him/her, my friend wouldn’t really respond to it, and I would end up crying. In Kindergarten the diversity in people’s true nature came to my attention. The only thing I could give people through communication was my love – being mean wasn’t part of my skill set – which made me an easy target for bullies. (I had to learn how to be harsh to be able to fight off these people, and still feel uncomfortable invoking this “self defense mechanism”.)

Have you ever been bullied?

When you express your happiness, enthusiasm or love for someone you expect/hope to get something similar in return, right? (In “economic” terms: you would expect the “emotional marginal cost” – you saying something positive – to be equal to the “emotional marginal benefit” – the (positive) response you get.)  For some reason the effects of a negative response would emotionally weigh down on me for a much longer period. If I would tell someone “you have a nice shirt” and he/she would respond with “fuck you”, the memory of this would haunt me for days (or even weeks).

Meanness of others was one of the factors that made me dislike my life, since I was so sensitive. Another one was the education program I followed for children with an above average IQ. We used to do exercises which assisted us to reflect on our emotions and express these. This, however, made me realize how much I bottled up a lot of my feelings, and even though I shared them (in the group), no one would ever really understand them. So my emotional awareness became a burden.

Are you fully aware of your emotions?


Puberty and chronic loneliness were the two final factors that made me favor death over being alive. I was one of the first of girls in my class whose body started to develop, which made me feel very uncomfortable (especially because it went quite fast). And other kids would gossip about it, and that made it worse. But the funny thing about this is that, besides my boobs being too big for my age, I looked and sounded like a dude. And people would mistake me for one, depending on what (oversized) clothing I would be wearing. (My Borat mustache didn’t make it any better either, haha.) Bad looks weren’t the reason for my preferred demise, though, it was the judgment and mistreatment by people in my environment that came with it.

Were you confident about how you looked at the age of puberty?
Is it a given that people who look good get better treatment?

I was, am and always will be a total nerd. Most of my friends were (and are) guys, because my interests were “more manly”. (Gaming, programming, cars, etc. interest me more than shopping and make-up…) But even though my friends were really sweet, the feeling of inner loneliness was stronger. “Who created the universe?” “Why am I black?” “Who is God?” “Where do musicians get their inspiration from?” “Where am I from exactly?” “Do the stars always stay in the same formation through the night?” “Why do we have to go to school?” Were the questions on my mind, but nobody cared about that. (Especially in Kindergarten.) I started to question the purpose of life, but was brainwashed by the idea that we live to work long hours like mindless zombies, which seemed meaningless to me. (Back then I didn’t know there were other ways to survive.)

  • Escape @ writing, sports, piano, gaming. Passion @ writing, hoe. Less and less enjoyment.
  • Tired. Tired a, b, c. Would rather not exist than experience these emotions. I never signed up for this?
  • Monday? Afternoon. Sudden fit of anger & sadness. Grabbed knife. Grandma & sister. Couldn’t leave her, didn’t want it to happen to her too, watch out for her. Deal with myself: make it count. (When sh*t hits the fan….)
  • Anxiety: left-over weakness, being indifferent, scared to make mistakes. Business, but peers say get a job. Get a job. Get a job. I don’t want to waste my time and brain capacity! Do it anyway. Put mind to something like mom. Grandfather same ambition. Finish what he started.
Posts from my old blogs

Finding My Purpose

What’s your life’s purpose?




Finding out what your inner mission is and how to put this into practice can be quite a battle. While coping with daily life you somehow also need to find out who you are. Hopefully those who don’t know what their true passion is yet can learn from me finding mine. In this article I’ll discuss my attitude towards the future when I was younger, what education has (or hasn’t?) done for me and my self-reflection strategy for finding my purpose.

At age 4, when people would ask me what my plans for the future were, I would vigorously tell them that I would want to become the next Oprah Winfrey. If my younger self were to be labeled, “absent minded dreamer” it would definitely suffice to define the kind of individual I was (and even till this day, that label suits me.) The (Dutch) schooling system motivated me to think about the future early on, as it embedded me in special classes for children with an exceptional IQ level.

In this system, it’s normal to pick one field and cling to it and as a child I was much inclined to dovetail other people’s behavior, consequently, the thoughts about myself in the future were heavily inspired by my environmental surrounding. Often I would overhear conversations where people would complain about how much of an idiot their manager is or how people neglect themselves because their work is so time consuming, et cetera. As a result of that, the question of; “What profession is fun, challenging and not a deprivation of my freedom?” became the central query that had been on my mind for the past 16 years. (Now I’m 20. Choosing the right path requires a lot of thought.)

The first “genuine” profession (since “Oprah Winfrey” isn’t a profession haha) that caught my interest was that of a psychologist. Before concepts like “don’t trust your neighbors” were introduced to me, everyone I would come across became a victim of my curiosity. So finding out you could actually specialize in learning about other people’s behavior for a living was a pleasant surprise. At the time, I was 10 years old, when (probably because of puberty) a depression managed to get the best of me. (For more information about this, if you’re interested, you could read the article “Suicidal Weakness”.)

Education has played an important role in facilitating me to find my purpose. What I very much enjoy about studying is connecting the dots between different fields of knowledge in order to get “the bigger picture”.

Your weaknesses aside: what role would you like to play in this oneness we call “the universe”?

“Always aim for the most beneficial,” my grandparents and parents would tell me. They were referring to picking subjects and courses that would leave me multiple ways of getting a proper job in the future. “You will have to work twice as hard,” would be the after-comment. I don’t know whether this idea is a differentia of my family or this is cultural, but I was spoon-fed with the perception that as a person of color “getting accepted by society” isn’t as easy. In this light, high-level education and good grades became the standard.

Studying “gymnasium” (Dutch Middle School until High School) was an interesting experience. I’ve met such diverse personalities during this period, in addition to learning Latin and ancient Greek which have changed my perspective on life for good. However, when I was in the middle of it, my appreciation of it began to decline. School started to feel like “a non-challenging waste of time” (although the development of this frame of reference was partially attributable to peer pressure). I much rather wanted to really make something of myself by putting my ideas for the future into practice and focus on mastering one subject instead of studying eight (or more).

Are we taught to dislike school?

Since helping others and getting the bigger picture interested me so much, I figured studying economics was right for me. In high school this was already one of my favorite subjects. It’s like mass-scale human psychology with numbers. (Also my grandfather, who I look up to very much, studied this subject.)  Learning new things I consider fun, but I’m far from a model student. The type of student who prefers to let the material pile up, that’s me. It takes quite some energy to “get in the zone”, so moments to study are carefully chosen. “The zone” stands for the feeling of complete concentration and excitement I experience after getting my mind to focus on just one thing. Achieving this gives me a headache sometimes, for there’s so much on my mind.

The first block started off as an interesting experience. I had traveled to other countries before, but the setting at the university was international in a different way. There were so many like-minded people with totally different backgrounds. You can learn so much from just talking to someone who’s from a different country! Also, the switch from High School classes to lectures was a nice one. The pace on which information was given seemed higher, which (most of the time) made it easier for me to keep paying attention and not let my mind “wander off”.

My grades, however, were bad. Really bad. It affected my self-esteem. Was I too stupid? I’d pursued my old study method of letting study material pile up, only to find out that to gain confidence for passing a test, I needed more time. This became a dilemma, because studying wasn’t the only thing that kept me busy. I started my company in the same period the course started.

In the second block my streak of bad grades continued, but for different reasons. “Studying” microeconomics drove me to intense self-reflection. This was (nerd alert) awesome on the one hand, but a bit confusing on the other. I analyzed my own decision making on a deeper level, for I was incentivized to ignore “common sense” and just follow my intuition. One question kept occupying my mind: why would I continue studying at the university if this makes me feel bad about myself? Getting a degree wasn’t a priority – it was just out of interest, so I found the study pace unnecessarily high. 9 years, for example, instead of 3 years to get my bachelor’s degree would have been more convenient for me. The fast growing pile of study material left no time to work on my own business, and I wasn’t getting ready for the job market anyway. My company is my future, which weighs heavier on my mind. As a student my results didn’t represent my competence and as a boss the development of my company was way too stagnate. So I quit university. I know I’m not stupid. Reading about economics is now a pleasurable pastime.

How do/did you experience being a student?

I was heavily disappointed in not being able to stick to my original plan, which was slowly starting up my “life’s business” while being a student. This was the first real plan that was entirely my own decision. Going to “gymnasium” was my parents’ decision in essence (considering I wasn’t allowed to choose a lower level of education). After having looked out to “finally be useful” in life for so long, I didn’t expect to quit after three months. But neither did I want to continue killing my own self-esteem.

My sadness aside, self-reflection has been the true key to getting these self-insights. There are two aspects that establish my reasoning. The first one is that I want my actions in the present to be an asset for the future. Like a law in my behavior, to not waste time. (Is that a survival instinct?) The second one is that I always take the well-being of others into consideration when doing or saying something. This I consider as an odd form of egocentrism, since thoughts about my future dominate my mind, but improving society is my main endeavor.

The tactic for getting to understand yourself better, or at least what works for me, is to ask other people questions about themselves – and compare perspectives – and to ask yourself questions about yourself. (In short: introspection and extrospection.) I’m talking about the hyper-random-out-of-this-world type of questions. The questions that will result in you hearing something you’ve never heard before. Listening to (jazz) music is also an effective tool for getting to higher (self) insights.

Do you find it hard to formulate questions? No worries! The Mind Light app provides these wild questions for you, which is useful when you’re on a date, at a party or – life-saver – in a very awkward situation. (Yes, I’m shamelessly promoting my first app :D.)

[This app will be renewed and re-released whenever I have the time for it.]

My true purpose is to spread wisdom on a world-wide scale. To help others realize themselves and make the world a better place. I’m not made for “the classic 9 ‘til 5”. Instead I want my life to feel like it’s one long holiday. By creating a platform on which others can share their perspectives on life (Time Heroine), sharing my own perspective on life, assisting artists in conveying their messages, starting small projects based on specific concepts (like the I love Diversity campaign) and building a network that is meant for self-development of the individual and inspiring modern business (E.PN), my intention is to propagate a broader view on self-knowledge.

I don’t have a degree, I don’t have investors funding my projects (it’s all low-budget, currently), I don’t have any working experience. Will I be successful in life? No idea, but I want to chase my dreams and try to make a change.

Don’t we all want to see better days?

[Note: This post has been originally written a few years ago. Even though, right now I am doing something different (Time Heroine doesn’t exist anymore), my goal is similar. I keep finding new ways to achieve the same thing: a new system.]

Posts from my old blogs

Are Muslims the new Jews and Blacks?

Frank Ocean – Bad Religion

From my own observation of history, I seem to notice a trend. It’s like there’s always a group of people who get associated with bad things happening in the world. During the Second World War the Jews were stigmatized with “being the cause of all evil”. (Actually anti-Semitism was already enforced throughout the whole of Europe (and beyond) way before that, but everyone knows about WOII.) With “terrorism” being today’s reason for fear, it seems like Muslims are the new target.

Do you recognize the same trend?

I was astonished by how serious this situation was, when I spoke to a friend. She’s a Muslim herself, and she told me about how her relatives witnessed hijabs being ripped off heads and people yelling at them how bad their religion is. If that’s not crazy enough yet, read this:

My friend herself applied for a job as a tutor. She got invited for an interview. When the company representative saw her, his facial expression changed. He looked quite shocked. They weren’t even in his office yet, when he told her: “I… I don’t know how to tell you this, but… We don’t hire eh… Well I couldn’t hear that you were… You know…” My friend didn’t understand what he was trying to say. “We don’t hire people of your religion, especially when they wear hijabs. I couldn’t hear that you were a Muslim on the phone. If I would have heard it, you wouldn’t have been invited to this interview.” Even before they reached his office, she was already sent away. (She’s a law student and told me that “religious aspect” of the organization’s policy is against the law.)

What is so bad about religious clothing?
Do you think religion is a topic that people can easily discuss today?

Sometimes I hear people say that religion is “bad”, because it causes wars. People fight each other and say their God has ordered them to. But I wonder: are the teachings of the religion the cause of evil, or do the people who interpret the religion just have bad intentions? From studying religion myself, I got the impression that the Scripture itself is harmless. (I’ve studied the Bible, Koran and Talmud for a bit – just out of curiosity. My “opinion” on religion is, however, quite uncommon, for I believe that there can’t be a universal interpretation of Scripture. You can show someone a Bible text and tell him/her how to interpret it, but that doesn’t mean that he or she has the same perception of the piece of text as you do. Even if you claim to believe in the same religion. You can be part of a religious community, but do you then automatically believe the exact same thing? Some Christians are more lenient than others, yet they’re all labeled Christians.)

Have you studied a religion?

I say “the new Blacks” because of the stereotype that is being associated with the way Muslims look. There was a time when black people weren’t considered human beings. After slavery and apartheid (one of the few Dutch words that are internationally known) were abolished, black people were still shunned by some communities. They only knew blacks as a lesser race, and expressed this through their propaganda. Today this still an item, but in a “less extreme” way, for black people get stigmatized as people who call each other “nigga” all the time, shoot each other up in gang wars, play basketball, listen to rap music and eat fried chicken. I’m black myself, and have received my own fair share of racist comments, too. (“How can you be intelligent if you’re black?” “Your dad must be a drug dealer. How else can you have money?” “Your Dutch is pretty good for a black person.” (And Dutch is my first language, haha.))

When I came back to the Netherlands from visiting my cousin in Ireland, there was a “life threatening situation” on the airport. There was a bomb threat and the police were searching people’s cars. They weren’t searching everyone’s cars, though. Only those of “people who look North-African” (which is a “euphemism” for “we’re looking for Moroccans”). The first thing I thought was: “Oh. So only people who look North-African are able to place bombs these days? Why weren’t they searching the cars of Chinese or Indian people?” How can policemen sense someone’s ancestry? The car searching turned out to be pointless, because the threat was fake. Excuse me, but isn’t it extremely discriminatory to profile people like this? Can you imagine being seen as a threat, just because of the way you look and what you believe in?

Have you ever been “racially profiled” and searched?

A bigger threat to our peace I consider the people who blindly believe in these stereotypes. You can tell someone “all Muslims believe that if you don’t have the same faith they have, you should be killed”, and he/she might actually believe this. They feel hate against races and cultures, and spread this, like a forest fire. (While we should work together and learn from each other to grow, in my opinion.) Did Donald Trump use this as a tactic to get votes?

What can we do against this “tunnel vision” on races and religion? How do we enlighten them on, for example, Islam is really about?

What do you think of this? Do you agree with me? Do you think what I say is COMPLETE NONSENSE? Please let me know! My intention is to collect reactions on this article, and then compose a response article to this one. I wonder what other people think about this and believe this should be discussed more. You can send an e-mail to Please make the title of your e-mail the same as the title of this article.

Also if you’re – like me – interested in propaganda, the movie “Reefer Madness” is a must-see!

Posts from my old blogs

Wat wil ik?

Categorie: carrière

Mijn grootste angst is over 30 jaar terugkijken op hoe mijn leven is verlopen en te denken “had ik maar…”. Ik ben dus al een tijd bezig (zeg maar gerust 9 jaar) met het uitvinden wat ik nou écht leuk vind, en denk inmiddels dat ik erachter ben wat ik wil en hoe ik dat wil bereiken. Wat ik wil is echter “niet normaal” en mijn strategie is nogal niet-mainstream. Gaat dit me lukken?


Wat ik niet wil is vanaf het moment dat ik klaar ben met school tot de dag dat ik met pensioen ga elke dag van 9 tot 5 voor een baas werken, uitgeput thuiskomen en vervolgens van alles willen doen maar om wat voor reden dan ook niet in staat zijn om dat te doen.

Wat ik wel wil is het volgende:

  • Veel reizen
    Andere culturen zien, mooie plaatsen bezoeken, mensen van over de hele wereld leren kennen (internationaal sociaal netwerk ;)), ontdekken waar mijn roots liggen
  • Veel leren
    Zo ver mogelijk doorleren op de universiteit, over de hele wereld seminars en symposia bezoeken, veel boeken lezen
  • Schrijven
    Schrijven vond ik al leuk voordat ik werkelijk kon schrijven. Voorlopig houd ik het bij dit blog maar wie weet doe ik later meer?
  • Zélf ondernemen
    Ik zou graag een paar van mijn bedrijfsideeën in de praktijk brengen

Mijn strategie maak ik stap voor stap duidelijk door middel van de “Carrière”-serie op De kans dat mijn strategie een succes wordt is bijna net zo groot als de kans dat ik een grote fout bega, maar ik neem liever het heft in eigen handen dan dat ik de standaard “naar school, stage lopen, een beetje van bedrijf naar bedrijf tot je een vaste werkplek vindt”-route doorloop.

Met wil ik graag wat ik leer op mijn weg naar (hopelijk) succes delen, als hulp voor andere ambitieuze mensen die hun hart volgen en als duwtje in de rug voor de mensen die wel willen maar er nog niet voor durven te gaan.

Niet geschoten is altijd mis, nietwaar?

Welkom op

(This was the re-written introduction. This piece of text is a link to the original one.)

Posts from my old blogs, Reflections

Draft: Het DIY-dieet: achtergrondonderzoek (0)

Categorie: DIY

We weten niet wat er in ons eten zit, gezond eten is duur en een pizza is veel lekkerder dan een maaltijdsalade. Ik vraag me af of ik een dieet zodanig kan opstellen dat ik én kan eten wat ik lekker vind, én mijn gezondheid vooruit help in plaats van achteruit.

Om erachter te komen hoe ik mijn dieet moet samenstellen heb ik de volgende vragen opgesteld:

  1. Wat heeft een menselijk lichaam dagelijks voor voedingstoffen nodig?
  2. Wat maakt dat mijn eetpatroon mijn gezondheid achteruit helpt?
  3. Hoe zitten 3 verschillende bekende diëten in elkaar?

Paleo, Cambridge, Slimming World

  1. Wanneer val je “gezond” af?
  2. Hoe stel je een dieet op?

In dit artikel staan de samenvattingen van de antwoorden op de vragen. De volledige bronnen die ik heb gebruikt staan onderaan het artikel.

  1. Wat heeft een menselijk lichaam dagelijks voor voedingsstoffen nodig?

Er is natuurlijk de o zo bekende Schijf van Vijf. Volgens de Schijf moeten we elke dag uit de volgende categorieën wat eten:

  • Groente en fruit
  • Smeer- en bereidingsvetten
  • Zuivel, noten, vis, peulvruchten, vlees en ei
  • Brood, graanproducten en aardappelen
  • Dranken

De hoeveelheden variëren per persoon:

  Man van 35 Vrouw van 16
Groente 250 gram 250 gram
Fruit 200 gram 200 gram
Volkoren boterhammen 6-8 stuks 4-5 stuks
Aardappelen of volkoren graanproducten 280-350 gram aardappelen of 200-250 gram volkoren graanproducten 280-350 gram aardappelen of 200-250 gram volkoren graanproducten
Vis, peulvruchten of vlees 100 gram vis/vlees of 135 gram peulvruchten 100 gram vis/vlees of 135 gram peulvruchten
Ongezouten noten 25 gram 25 gram
Zuivel 300-450 gram/ml 450 gram/ml
Kaas 40 gram 40 gram
Smeer- en bereidingsvetten 65 gram 40 gram
Vocht 1,5 – 2 liter 1,5 – 2 liter

(Bron: voedingscentrum)

Maar in die noten, vetten, dranken etc. zitten allemaal verschillende stoffen en dát is wat het lichaam uiteindelijk nodig heeft. Wat zijn die stoffen precies? En waar gebruikt het lichaam die voor?

E-300 = vit. C



Vitaminen en mineralen

Andere bron met wat meer achtergrondinfo

  1. Wat maakt dat mijn eetpatroon mijn gezondheid achteruit helpt?

Als voorbeeld zal ik nemen wat ik gemiddeld eet op een schooldag, aangezien dat mijn meest gebruikte eetpatroon is geweest dit jaar:

10.30: 2 oreo’s met witte chocolade

12.30: een boterham met x en patat met döner, knoflooksaus en sambal

17.00: restjes van het avondeten (bijvoorbeeld rijst met vlees) van de dag ervoor en een pakje crackers

20.00: pasta met zalm en rucola

23.45: 3 wentelteefjes


Over het voorbeeld: samenraapsel wat ik gemiddeld eet (verhouding gezond-ongezond, tijden etc.)

  • Ik word wanneer ik naar school moet meestal wakker rond 06.45, maar ik eet pas in de eerste pauze, wanneer ik meestal al aardig honger heb.
  • Rond de grote pauze heb ik zo veel honger dat ik ga watertanden
  • Ik voel me de hele dag door moe, maar heb toch enigszins moeite met slapen.


  1. Hoe zitten 3 verschillende bekende diëten in elkaar?



Slimming World


  1. Wanneer val je gezond af?



  1. Hoe stel je een dieet op?




Onderzoeksvragen à Het idee achter het DIY-dieet à Het DIY-dieet stappenplan

Dit artikel is een korte samenvatting van alle informatie die ik heb gebruikt om uiteindelijk mijn dieet samen te stellen. Bijna alle bronnen die ik heb gebruikt staan onderaan het artikel. Ben je meer geïnteresseerd in het echte werk? Klik dan hier.

De volgende dingen wil ik doen:

  1. Detoxen
  2. Afvallen
  3. Voor altijd mijn eetpatroon aanpassen

Voordat ik verder de diepte in ga wil ik eerst nog even vermelden dat ik weet dat er legio diëten zijn waardoor je flink kan afvallen, maar toch zie ik het niet zitten om een van die al-bestaande diëten te volgen.

3 redenen waarom ik ervoor kies om geen bestaande diëten te volgen

  1. Is het wel natuurlijk?
    Bij sommige diëten krijg je zakjes met een speciaal poeder of voorverpakt eten. Ik heb met mijn eigen ogen gezien dat mensen er binnen een extreem korte tijd extreem veel van afvallen, maar ik vraag me af wat er in die poeders zit dat ervoor zorgt dat dat gebeurt. Hiermee wil ik niet zeggen dat zo’n soort dieet slecht is (hoewel het risico op haaruitval door extreem gewichtsverlies groter is en je ook heel snel weer heel veel kan aankomen
  2. Ik denk dat het goedkoper kan
  3. Het past niet bij me
  4. Detoxen

Wanneer is het handig om te gaan detoxen?

Wanneer je last hebt van een van de volgende dingen is het misschien handig om te gaan detoxen:

  • Onverklaarbare vermoeidheid
  • Een geïrriteerde huid
  • Dikke ogen
  • Een opgeblazen gevoel
  • Allergieën
  • Lichte infecties
  • Menstruatieproblemen
  • Verwardheid
  • Trage verwerking van afvalstoffen Sluggish elimination

Detoxen wordt ook vaak ontgiften of ontslakken genoemd. In dit proces reinig je je lichaam afval- en gifstoffen. Natuurlijk doet je lichaam dat van nature al, maar toch kunnen de bovenstaande problemen komen door/als bijeffecten van de dingen waar je je lichaam aan bloot stelt. Denk bijvoorbeeld aan pukkels krijgen van vet eten of keelpijn krijgen van te veel roken. Door te detoxen wil ik voorkomen dat mijn lichaam stoffen verwerkt die dat soort bijeffecten kunnen hebben.

Hoe wil ik dat gaan doen?

Van alle methoden die ik ben tegengekomen spraken twee mij het meeste aan:

  • Het Paleo-dieet
    Kortgezegd is het Paleo-dieet het nabootsen van het voedingspatroon van de mensen uit het paleolithicum of de oude steentijd. Bij dit dieet vermijd je dus onder andere e-nummers, fast food en voeding met toegevoegde suikers.
  • Een dieet van groente- en fruitshakes

Er zijn een hoop andere methoden, maar die waren mij te ingrijpend of ik had het gevoel dat ze niet zouden werken. Voorbeelden hiervan zijn vasten, klysma’s en kleibehandelingen.

(Vasten: meer iets mentaals + “survival mode”; klysma’s: dat zou ik niet “voor de lol” doen, alleen in het uiterste geval; kleibehandelingen: eeuwenoude methode, maar ik zoek naar iets “toegankelijkers”)

Wat voor soorten voedsel moet je vermijden?

  • Alles met e-nummers erin (mission impossible?)
  • Toegevoegde suikers/zoetstoffen
    Er is een limiet voor hoeveel suiker iemands lichaam “succesvol kan verwerken” en kunstmatige zoetstoffen horen niet in het menselijk lichaam thuis
  • Granen
    Er zijn ontzettend veel soorten graan. Drie graansoorten die je moeten vermijden zijn: rijst (ik wist niet dat rijst een graansoort was. Altijd leuk om wat nieuws te leren.) maïs en tarwe. Een van de redenen hiervoor is dat er een hoop calorieën in zitten. Voor meer informatie over waarom graan slecht is: (er zijn meerdere sites met informatie hierover, maar deze behandelt meerdere onderwerpen in één keer)
  • Verzadigde vetten
  • Voorverpakt eten en fast food
  • Rood vlees
    Het binnenkrijgen van teveel dierlijke eiwitten (met name die uit rood vlees) kan negatieve gevolgen met zich meebrengen. Misschien niet voor iedereen, maar ik heb nergens kunnen vinden hoe je kan achterhalen of je er last van hebt of niet? Dan maar het zekere voor het onzekere nemen?

Wat is nog meer belangrijk bij detoxen?

  • Veel water drinken (water met citroen helpt bij het “afvoeren” van onder andere lectines)
  • Alcohol en nicotine vermijden
  • Max 1 kop koffie per dag
  1. Afvallen

Wat voor methoden zijn er om af te vallen?

In x grote groepen verdeeld zijn er:

  • Diëten bestaande uit speciale gerechten
    Je let simpelweg alleen maar op hoeveel calorieën en voedingsstoffen je naar binnen krijgt.

Waarom zijn er zo veel diëten met alleen shakes?

Hoe lang duurt afvallen?

Wanneer zou je resultaten moeten zien?

Wat voor soorten voedsel?

Hoeveel calorieën? à Omzetten naar shakes of porties


  1. Balans

Wanneer eet je te veel?

Wat voor soorten eten moet je sowieso vermijden?

Hoe vind je de juiste balans?

  • Behoefte (gewicht, hoe actief, normaal eetpatroon à hoeveel minder?)
  • Effect (behoud gewicht, langzaam afvallen, “half-detox”)

Tot hoe laat mag je eten?

Ivm midnight snack en “maag die alles omzet in vet”

But the worst time to splurge on calories is when you’re about to go to bed, because you’re not giving your body an opportunity to burn those extra calories. Je lichaam heeft 3 uur nodig om eten te verteren.

Wat er nog meer bij komt kijken




Over de bronnen

Een theorie die in het ene artikel wordt bewezen wordt in een ander artikel ontkend.

Voedingscentrum: pro e-nummers

Alles wat vaker werd bevestigd dan ontkend heb ik aangenomen.

Het Vloeibaar dieet


It takes a deficit of 1,000 calories per day to produce 2 lbs. of weight loss per week. (ong. 1 kilo) 1621,8 per dag voor fat loss¿ 1,252 per dag voor 1 kg per week

Hoeveel weeg ik? Lol

1100 calorieën per dag,,20307363_24,00.html



  • Gember
  • Munt
  • Gojibessen
  • Peterselie
  • Venkel
  • Kaneel
  • Citroen
  • Limoen
  • Citroengras
  • Olijfolie
  • Kurkuma
  • Selderij
  • Koriander

Uien, knoflook, ananas, avocado, artisjokken, brazil nuts, appels, zeewier


7/12/18 soorten fruit





  • “De formule” per persoon
    • Water consumptie
    • Calorie-inname
    • Vitaminebehoefte (en koolhydraten etc.)
  • Database opzetten (losse producten (verschillende culturen) + vaste gerechten)
  • Uitleg van hoe het dieet in elkaar zit (formule + bepaalde theorieën à welke theorieën? (I))
  • Stappenplan dieet


I – Welke theorieën?

  • Paleo bestaat niet (maar dat is minder belangrijk)
  • Voedingscentrum + crash course à wat het lichaam nodig heeft / wat we horen te eten
  • Lichaamsbeweging (hoeveel beweging heeft een mens dagelijks nodig? Verhouding inspanning en gewichtsverlies/gezonde leefstijl)
  • Opbouw dieet/eetritme
  • Wat is gezond en wat niet? (E-nummers, waar ligt de grens?)

Risico: afhankelijk van gevoeligheid

DIY 0 – Introductie

Diëten betekent niet per se honger lijden, geen leuke dingen kunnen doen en konijnenvoer eten. Met het DIY-dieet creëer je een eetplan (en evt ook een sportplan) dat écht bij jou past.


Gedreven door gevoelens van futloosheid, rare kwaaltjes en te veel “wow ik herkende je niet, wat ben jij ontzettend aangekomen zeg”-opmerkingen heb ik besloten om mijn eetpatroon aan te passen en meer te gaan bewegen. Tussen de honderden (of duizenden?) diëten die er bestaan kon ik echter geen dieet vinden dat me écht aansprak, én omdat ik verschillende allergieën (lees: rare kwaaltjes) heb, moest ik voorzichtig zijn met uitkiezen. Vandaar dat ik research ben gaan doen en uiteindelijk een “formule” heb opgesteld.

Alles wat te maken heeft met het DIY-dieet (waarvoor ik trouwens een gratis app aan het ontwikkelen ben) is gratis. Ik deel de kennis die ik door dit dieet heb opgedaan omdat ik ervan overtuigd ben dat het echt werkt en het past binnen het idee achter zelf nadenken en het heft in eigen handen nemen.

De DIY-dieet-serie bestaat uit de volgende artikelen:

  • DIY-I: De theorie
    Het DIY-dieet is gebaseerd op 5 stellingen. In deel I worden de stellingen nader toegelicht.
  • DIY-II: Het Plan
    “Het Plan” is de basis van ieder DIY-dieet. Aan de hand van persoonlijke informatie (leeftijd, gewicht, etc.) wordt hier de eerste stap van het persoonlijke DIY-dieet
  • DIY-III: Personalisatie
  • DIY-IV: Zondigen
  • DIY-V: Gemotiveerd blijven

Korte samenvatting van wat later uitgewerkt zal worden

Duidelijk maken dat ik tijdens mijn onderzoek voor iedere bron die iets bevestigde ik ook een bron vond die de zelfde theorie ontkrachtte. Mijn keuzes zijn gebaseerd op theorieën die meerdere keren teruggekomen zijn (kan ook van Google-stalking (link artikel) afhankelijk zijn), of theorieën die vanaf “het fundament” onderbouwd waren op een manier waardoor het ook voor een leek te begrijpen was.


DIY I – De theorie

  • Wat het menselijk lichaam nodig heeft
    • Paleo
  • Wat is gezond en wat niet?
  • Lichaamsbeweging
  • Opbouw dieet/eetritme

DIY II – Het stappenplan

DIY III – Personalisatie


Het DIY-dieet

Gezond leven door bewuster te eten.

Wat kan je doen met het DIY-dieet?

  • Afvallen
  • Gezonder leven
  • Bepaalde eetgewoontes afleren

Hoe werkt het?

Het menselijk lichaam heeft bepaalde bouwstoffen nodig. Die bouwstoffen krijgen we uit onze voeding. Met het DIY-dieet wil ik

Posts from my old blogs, Reflections

Draft: De strijd tegen procrastinatie (1): Nooit meer uitstellen

Categorie: levenswijze
Publicatiedatum: x

Deel 2:

  • Wat ik heb geleerd
  • Wat er is veranderd

Je kent het misschien wel: ruim de tijd hebben om iets te doen, maar uiteindelijk beginnen wanneer de deadline bijna in zicht is. Uitstelgedrag weerhoudt je ervan om vooruit te gaan. Dit kan zorgen voor enorme frustratie (vooral voor mensen die enorme waslijsten met taken en doelen hebben).

Waar komt het vandaan?

Na wat research te hebben gedaan, ben ik op de volgende oorzaken van uitstelgedrag gekomen:

  • Men is zich van tevoren niet bewust van hoeveel tijd het kost om de opdracht te voltooien
  • Gebrek aan energie
  • Gebrek aan interesse
  • Gebrek aan korte termijndoelen
  • Faalangst
  • Men stelt te hoge eisen aan zichzelf (perfectionisme)
  • Men is bang om beoordeeld te worden
  • De taak is niet duidelijk
  • Men is bang voor het onbekende
  • Men heeft het gevoel over onvoldoende kennis te beschikken

De volledige bronnen zijn hier (, hier (, hier (, hier (, hier ( en hier ( te vinden.

Makkelijk aan te pakken?

Het internet barst van de tips tegen procrastinatie. Tips zoals:

“Wees minder perfectionistisch.” “Doe alles in intervallen van 20 minuten.” “Geef jezelf een beloning nadat je de taak hebt afgerond.”

Ik heb mijn twijfels of, vooral als je kijkt naar de oorzaken van uitstelgedrag, deze tips wel echt werken. Krijg je, wanneer je iets echt niet wil doen, maar jezelf een reep chocola of (wat extremer) een nieuwe telefoon belooft ineens wel zin om aan de slag te gaan? Kan je jezelf op zo’n simpele manier aan het werk krijgen?

“Ik heb echt geen zin om het hele huis schoon te maken.” “Ik geef mezelf een nieuw paar schoenen wanneer ik het hele huis heb schoon gemaakt. Nu heb ik ineens wel zin om het huis schoon te maken.”

  • Voor mij zou dit werken
  • Voor mij zou dit niet werken



Voor mij hebben dat soort tips in ieder geval nooit gewerkt. Ik heb het gevoel dat de neiging om uit te stellen bij mij veel dieper ligt. Hoewel mijn uitstelgedrag niet meer zo erg is als een paar jaar terug, kan het nog een stuk minder. Ik heb immers nog een hoop dingen die ik wil leren, doen en bereiken. Daarom ga ik de strijd tegen procrastinatie aan. Ik wil nooit meer uitstellen.

Hoe wordt deze strijd gevoerd?

Aan de hand van de eerder genoemde oorzaken van uitstelgedrag, stel ik mijn plan op. Niet alle oorzaken zijn op mij van toepassing, maar ik schrijf dit niet alleen voor mezelf. (Stel je zelf ook veel uit? Klinkt dit zo herkenbaar dat je daarom al meer dan de helft van dit artikel hebt gelezen? Doe mee! :D) Ik zal (zonder uit te stellen) dit plan een maand lang volgen en daarna kijken of het plan op sommige punten misschien aangescherpt moet worden. Misschien ga ik nog meer uitstellen. Misschien wordt het een enorm succes. We zien het over een maand.

  • Men is zich van tevoren niet bewust van hoeveel tijd het kost om de opdracht te voltooien
    Deel de opdracht in verschillende kleine opdrachten en geef die kleine opdrachten tussentijdse deadlines. Omdat je niet weet hoe veel tijd het kost om de opdracht te voltooien, zou je rond een tussentijdse deadline al het gevoel moeten hebben dat je onder druk staat. Dat gevoel dat je normaal gesproken krijgt wanneer je je opdracht af moet hebben, omdat je het hebt uitgesteld. Je weet niet hoe lang je over de opdracht zal doen, dus neem geen risico en houd je aan je planning!Valkuilen:
    Als je de neiging hebt om veel tijd te besteden aan het plannen zelf, omdat je teveel subtaken uitwerkt, verdeel je hoofdtaak dan standaard in (maximaal) 5 subtaken.
    Geef jezelf de tijd. Vooral wanneer je niet weet hoe lang je over je opdracht zal doen. Plan zo ruim mogelijk
  • Gebrek aan energie
    Wat voor mij goed werkt is op vaste tijden gaan slapen, op vaste tijden opstaan, erop letten dat je regelmatig eet en, indien nodig, vitaminepillen slikken. Regelmatig sporten hielp hierbij ook. (Het werkte goed, tot ik een paar keer in verband met school wat nachten had doorgehaald. Daarna kwam ik terecht in een soort vicieuze cirkel van uitstellen, “power naps” nemen en vervolgens weer laat opblijven omdat ik nog dingen moest doen en de hele dag niks had uitgevoerd. Als ik mezelf op de een of andere manier niet toe sta om in die vicieuze cirkel terecht te komen, zal er niks aan de hand zijn. Die vicieuze cirkel hangt natuurlijk samen met andere oorzaken van procrastinatie.) Ik ben natuurlijk geen arts of bioloog of zo, maar het internet biedt een hoop informatie. Hier zijn een paar sites met wat meer informatie:
  • Gebrek aan interesse
    Dit kan je op verschillende manieren aanpakken:
    1) Zoek naar een deel van de taak die je wel interesseert. Als je daarmee begint kan je op het moment dat je (volledig) geconcentreerd bezig bent makkelijker taken uitvoeren die je minder interesseren
    2) Gewoon beginnen. Niet erbij stil staan wat voor een verschrikkelijke taak het is. Ook niet eerst een Youtube filmpje kijken voordat je begint. Verstand op nul en aan de slag.
    3) Als je wat minder snel geneigd bent om uit te stellen, maar nog steeds er tegenop ziet om je opdracht te doen, zou je de eerder genoemde tips kunnen gebruiken. Zoals werken in intervallen van 20 minuten.
  • Gebrek aan korte termijndoelen
    De oplossing voor dit probleem lijkt simpel: zorgen voor meer korte termijndoelen. Ik vermoed echter dat er een samenhang is tussen dit probleem en een ander probleem uit de lijst, juist omdat de oplossing zo voor de hand ligt. Misschien is het handig om te kijken bij “Men is zich van te voren niet bewust van hoeveel tijd het kost om de opdracht te voltooien”.
  • Faalangst
    Ik ben geen expert als het gaat om faalangst, en vind mezelf daarom ook niet de juiste persoon om hier een advies over te geven. Wel heb ik een paar andere bronnen waar ze verstand van zaken hebben:
  • Men stelt te hoge eisen aan zichzelf (perfectionisme)
    “Gewoon geen hoge eisen stellen” is hiervoor te simpel. Ik weet zelf niet veel over perfectionisme, hoewel ik wel een paar perfectionistische trekken heb, maar hier weten ze er wel meer over:Het gaat er dus om dat je …
  • Men is bang om beoordeeld te worden
    Over beoordelingsangst weet ik niet heel veel. Daarom ben ik niet de aangewezen persoon om hier tips over te geven. Hier heb ik wel wat tips gevonden:
  • De taak is niet duidelijk
    Heb je een opdrachtgever: vraag hem/haar dan om hulp.
    Ben je op jezelf aangewezen: zoek dan op het internet naar informatie over de taak, zoek naar andere mensen die de taak al eens eerder hebben uitgevoerd (of verslagen hiervan) of vergelijk andere opdrachten die je zelf al eens eerder hebt uitgevoerd met je huidige opdracht en zoek naar overeenkomsten. Je zou ook kunnen beginnen met het deel dat je wel snapt. Wanneer door het beginsel het eindresultaat enigszins wordt geschetst, kunnen eventuele onduidelijkheden namelijk weggenomen worden.
  • Men is bang voor het onbekende
    Zelf weet ik hier niet veel over, maar hier gelukkig wel:
  • Men heeft het gevoel over onvoldoende kennis te beschikken
    Als je op tijd begint, kan je jezelf de ruimte geven om wat research te doen voordat je aan de slag gaat. Een andere mogelijkheid is om niet te veel te peinzen over de opdracht zelf, maar – net zoals bij “Gebrek aan interesse” – gewoon te beginnen. Misschien heb je niet zo veel kennis nodig.

Andere dingen die bij mij eerder geholpen hebben zijn:

  • Alle vormen van afleiding vermijden (concentratieproblemen)
    Notificaties op je telefoon, de televisie, luide muziek, mensen die te veel praten: als je snel afgeleid wordt zijn deze zaken in de strijd tegen procrastinatie niet gewenst. Een rustige plaats zoals een bibliotheek zou misschien een goede oplossing kunnen zijn tegen concentratieproblemen (vooral de stilteruimte!). (Wanneer ik andere mensen zie blokken kán ik gewoon niet anders dan zelf ook gaan blokken.)
    Afleiding tegengaan vergt veel discipline. Voor mij werkt het wanneer ik gewoon ver uit de buurt van mijn bronnen van afleiding ga zitten. Dit hoeft daarentegen niet voor iedereen te werken. Hier heb ik nog wat andere tips gevonden:
  • Zorgen voor een stok achter de deur
    Betrek een ander bij het tegengaan van je uitstelgedrag. (Door dit artikel te schrijven en te zeggen dat ik dit een maand zal doen en vervolgens verslag te leggen heb ik ook een enorme stok achter de deur.) Zo heb je iemand die eventueel een oogje in het zeil kan houden. Als je niemand kan vinden die je kan helpen kan je me gerust een mailtje sturen: dominique (@) theapprentice (.) nl.

Vandaag, *datum*, begin ik, Dominique Elia, aan de strijd tegen procrastinatie. De komende maand ga ik proberen me aan de bovenste 7 kernpunten te houden. Wordt dit een succes of een drama? Ik laat het je weten.

Doe je mee? Dan ben ik erg benieuwd hoe het bij jou gegaan is. Let me know! J Tips zijn ook altijd welkom.

Op de hoogte blijven? Klik dan hier. Of abonneer je op de nieuwsbrief.

Posts from my old blogs

Ik volg de kudde niet.

Categorie: x

Heb je de “over” (link) pagina al gezien?

Ik heb besloten mijn carrière anders in te richten dan men gewoonlijk doet. Het is nu gebruikelijk om na de basisschool, het voortgezet onderwijs en een eventuele vorm van hoger onderwijs of middelbaar beroepsonderwijs voor iemand te gaan werken en vervolgens met pensioen te gaan. Deze vorm van levensinvulling wordt al op hele jonge leeftijd aangemoedigd. Ik wil niet zeggen dat dit fout is: ik wil zelf gewoon iets anders.

Het liefst wil ik al mijn capaciteiten optimaal benutten en zo onafhankelijk mogelijk zijn.

Opvoeding als motief (waarom wijk ik af van de kudde?)

Doel (nu beginnen. Combineren van dingen die ik interessant vind (het vak economie, architectuur, programmeren, verschillende kunstvormen, wiskunde) met dingen die ik wil doen (ondernemen, aanpakken van maatschappijproblemen, de wereld zien, schrijven, mensen op een andere manier laten denken, gebruikmaken van al mijn capaciteiten)

Keerzijde (risico)

Aanbeveling (weerlegging keerzijde)

Het is een vrijwel eindeloos pad, maar wat ik ook tegenkom: ik deel het graag.

Welkom op

(I never finished it…)

Posts from my old blogs


Categorie: carrière
Publicatiedatum: x (2015-2016)

Op schrijf ik over alles wat ik tegenkom op het alternatieve carrièrepad dat ik heb gekozen. (link) Alles wat ik hier uit haal – of het nou positief is of negatief –  kan niet alleen leerzaam zijn voor mezelf, maar ook voor een ander. Daarom houd ik het online bij. Ik schrijf trouwens niet alleen over mijn carrière op zich. Nee, integendeel zelfs. Ik schrijf hier ook over de manier waarop ik mijn leefstijl zodanig aanpas dat ik mijn doelen makkelijker kan bereiken. En ik schrijf over maatschappelijke dilemma’s en andere actuele zaken. Er zijn al zat blogs waarop men zijn of haar ongezouten mening geeft over wat dan ook, dus dat hoef ik niet meer te doen. Hier belicht ik de zaak van verschillende kanten, en laat ik het vellen van een eindoordeel aan de lezer over. Ik schrijf niet alleen om mijn verhaal kwijt te kunnen. Ik streef naar maximale betrokkenheid van wie mijn blog ook leest. Daarom maak ik veel gebruik van polls, ontvang ik graag feedback en sta ik open voor het hebben van zo veel mogelijk gastschrijvers.


Welke doelen wil ik bereiken? En wat voor stappen onderneem ik om deze doelen te bereiken? Dat lees je hier.

Lees meer

Het Gesprek

Actuele onderwerpen van verschillende kanten belicht.

Het Gesprek is er voor discussies die verder gaan dan het nazeggen van andermans uitspraken. Wil jij écht weten hoe iemand in elkaar zit? Je zou dan een van de artikelen uit Het Gesprek kunnen gebruiken, daar staan namelijk een hoop vragen in.

Lees meer


Wanneer je een enorme bucket list (link) hebt moet je soms dingen in je leefstijl aanpassen om je doelen te kunnen bereiken. Wat voor dingen zijn dit en hoe wil ik dat gaan doen?

Lees meer


Is het verstandig om iets te doen waarvan je niet weet hoe het zal aflopen? Geen idee.

In deze artikelen zit een zeker risico, aangegeven door de “risico-indicator”. Hoe groter het risico, hoe groter de kans dat het bij jou net zo slecht gaat als bij mij of hoe groter de kans dat een ander een verschillend resultaat heeft.

-voorbeelden risico-indicatoren & bijbehorende artikelen- (nog niet gekeurd, vrijwel risicovrij, redelijk risicovol, groot risico)


Veel artikelen zijn voorzien van polls, om te zien hoe andere mensen die dit blog lezen over hetzelfde onderwerp denken. Het is niet erg wanneer we het niet met elkaar eens zijn. Ik zie het juist als iets goeds, omdat je zo leert hoe je een situatie van een andere kant kan bekijken. Daarom sta ik ook open voor feedback, die, als je dat wil, op dit blog gedeeld kan worden.

Wanneer besluit iets te doen waar ik weinig verstand van heb, maar jij wel veel verstand van hebt, denk je dan met me mee? Alsjeblieft? Ik, als “apprentice”, zou daar samen met andere lezers veel aan hebben.

Als je zelf iets wil delen (dat binnen het concept van past), maar geen volledig blog wil beginnen, neem dan contact met me op (link). verwelkomt gastschrijvers graag.

Op de hoogte blijven?

Abonneer je hier.

Of liever een specifiek onderwerp volgen?

Klik dan hier.