Iets wat ik nog nooit heb gedaan, is een post helemaal in het Nederlands schrijven. Wat betreft grammaticaregels [ik kan het beter “alleen maar uitzonderingen” noemen] is het sowieso een verschrikkelijke taal, dus wijk ik algauw liever uit naar een wat toegankelijkere taal. Puur om geklaag te vookomen. 

Vele Nederlanders hebben me aangeraden om eerst te beginnen met het veroveren van de Nederlandse markt, voordat ik internationaal ga. Ik heb drie heel zwaar wegende argumenten om dit niet te doen: 

  1. Het doel van mijn missie betreft alle landen ter wereld, [JA, “KOMMA EN”] en het Engels is een internationale taal. 
  2. Gezien de ecologische constructie van Nederland, is Nederland niet voor altijd, en ik wil graag iets nalaten aan volgende generaties. (Haha snap je wat ik hiermee zeg?)
  3. Het Nederlandse propaganda is heel erg “ons” en “zij”, en “hier is alles beter” wanneer het gaat om Nederland en het buitenland, en dat vind ik zulke fucking onzin. Die stommiteit past ook niet bij wat ik wil bereiken. Voor mijn gevoel hoor ik ook niet bij “ons”. Ik ben mijn eigen team. En ik ben heel selectief wat betreft het kiezen van mijn bondgenoten, want als er een land is waar opportunisme bijna volledig in de nationale cultuur verweven zit… “Ik organiseer een evenement en wil graag dat je erbij bent.” “Njaaa ik weet het niet… Volgens mij heb ik die dag…” “Entree, eten en drinken zijn voor jou gratis.” “Hoe laat?” (En dan moet dat grappig zijn? Is het dan ook grappig dat ik zo serieus wil emigreren? Natuurlijk heb je dat soort mensen overal, maar hier heb je niet eens de ruimte om ze te ontwijken…)

Ook dat binnen de nationale cultuur, geloven dat echte internationale voorspoed mogelijk is en geloven dat volledige zelfbeheersing mogelijk is, worden gezien als psychosen… Dat de meerderheid volledig talentloos is, wil niet zeggen dat het gelijk voor iedereen onmogelijk is. 

Van mij mogen die dijken kapot, echt waar. Dan is het probleem ook opgelost. Het zal uiteindelijk misschien zelfs wel moeten, want het land is eigenlijk al zo onherstelbaar failliet. Ieder jaar wordt alles een stukje duurder, de absurde overbevolking wordt een stukje groter en viral trends en million dollar strategies worden steeds dommer, voor het proletariaat en hun routines die al langer hetzelfde zijn dan dat ik in leven ben. Stel dat ik ook een proleten leven zou gaan leiden leiden [je weet wel, tot mijn 65ste (mijn generatie moet sowiso door tot ze 80 zijn), elke dag naar het werk, met dezelfde collega’s, op dezelfde plek, waar je steeds dezelfde anekdotes hoort… In de zomer ieder jaar naar dezelfde camping, lekker goedkoop… HAHAHA (Om heel eerlijk te zijn, ga ik letterlijk, zonder enige twijfel, liever dood.)], in plaats van het volgen van het pad dat alleen ik kan volgen, omdat (blijkbaar, helaas) alleen ik dit inzicht heb en er een oplossing voor heb. Hoe waren jullie dan van plan om al die studie leningen terug te krijgen, terwijl de vergrijzing bekostigd moet worden en dit land nog verder in verval raakt, terwijl men alleen maar dommer wordt? 

Too bad you gave me that fucked up diagnosis, and I’m tired of trying now. Good luck 🙂 .

Haha daar komt de aap uit de mouw, nietwaar? 

Happy 2019

– xxx – Lil Fangs 

Meow is the administrator account of my blog, which I fully maintain myself. This is Lil Fangs, too 🙂 . 

Met dit ene artikel heb ik letterlijk elke ongeschreven regel die er binnen het vak public relations bestaat, gebroken. Het is gewoon tijd voor iets nieuws.