Voor mijn gevoel heb ik een Fangyistische burn-out. Ik zit er helemaal doorheen, maar blijf alsnog steeds doorgaan, want ik wil zo graag resultaten zien. Resultaten waardoor de maatschappij direct verandert.

Ik kan niet echt rusten voordat het is gelukt. Nu blijf ik me alleen maar irriteren aan dat het er nog steeds niet zo uit ziet als de verbeterde structuur die ik in gedachten heb, en dat men denkt dat wat ik wil onmogelijk is, vind ik ook zo fucking irritant. Ik kan er gewoon niet mee leven dat de massa zich neerlegt bij de puinzooi die de wereld nu is. En dat ze de mensen die wel goed willen doen, aan het tegenwerken zijn, door middel van het verspreiden van leugens en andere tijdverspilling.

Met dat ik niet kan rusten bedoel ik niet dat ik niet kan slapen. Ik bedoel dat ik nooit ontspanning voel.

Ik wil niet dat iemand die ik niet zelf tot die functie heb aangesteld, enige zeggenschap heeft over mij. Mijn maatschappijstructuur – de Fangyistische – is de enige die ik goed vind.

Stukje bij beetje blijf ik doorgaan, zoals ik vandaag aan mijn lokale https://docis.international/research.html pagina gewerkt heb. Ik hoop dat ik de pagina vandaag online zal zetten, nadat ik hem heb afgemaakt, nadat ik straks, wanneer mijn moeder de boodschappen heeft gebracht, voor het gezin gekookt heb. Hopend dat ik dus na het koken nog een beetje energie heb…

Mijn spieren en hersenen hebben rust nodig – ik kan er nog maar amper gebruik van maken – maar ze kunnen pas rusten en aansterken, wanneer ik de macht in handen heb en ik het me kan permitteren om in een geluidloze omgeving te leven. Ik blijf maar doorgaan, maar binnenkort zitten mijn hersenen echt op haar maximum… 🙁 Ik weet niet hoe dit tot uiting zal komen. Dat vind ik best eng…

Ik vind het ook zo ontzettend jammer dat ik deze zomer niet met vakantie kan gaan. Voor mijn gevoel heb ik dat namelijk best wel nodig. Maar nu heb ik, gezien ik toch geen geld heb om op vakantie te gaan, deze organisatiehervorming op mijn zomerplanning staan…

Wat ik doe is niet iets dat iedereen kan. Maar dat ik letterlijk alles kan doen dat denkbaar is, betekent niet dat ik dat alsmaar kan doen zonder dat ik rust (betekenend een langere time-out) nodig heb. En zelfs het bovennatuurlijke heeft haar maximum, in dit geval.

Vind het ook zo ontzettend vervelend dat ik zo veel moeite moet doen om begrepen te worden 🙁 . Het lijkt alsof er geen eind aan komt…

Lees alsjeblieft mijn essay, die nu gratis is, and get the message 🙁 . Ik hoop dat je me zal willen ondersteunen, wanneer het zo ver is.

Tijd om te koken… 🙁

Dit is mijn 480ste post op LilFangs.com.

xxx